BIP
MEN
Załóż konto

Adaptacja

Moment przekroczenia przez dziecko progu przedszkola jest trudnym przeżyciem zarówno dla dzieci trzyletnich jak i starszych. Trudne momenty przeżywają także rodzice , szczególnie gdy pojawią się pierwsze problemy i przystosowaniem do warunków i wymagań przedszkola.

Trudności przystosowawcze dziecka do przedszkola:
- bliska więź emocjonalna dziecka z rodzicami,
- brak samodzielności w zakresie czynności samoobsługowych,
- nadopiekuńczość rodziców,
- liberalne wychowanie,
- małe poczucie bezpieczeństwa

Jak pomóc dziecku zmniejszyć negatywne przeżycia i lęk związany z przekroczeniem progu przedszkola :

- mieć świadomość , że pierwsze lata życia dziecka decydują o jego rozwoju i dalszych losach , edukacja przedszkolna od najmłodszych lat to najlepszy sposób na zapewnienie dziecku w szkole,
- mieć przekonanie, że w przedszkolu nie stanie się dziecku krzywda, a dziecko będzie miało doskonałe możliwości indywidualnego rozwoju ,
- nie okazywać dziecku swojego zdenerwowania i niepokoju - wtedy żadne argumenty w celu zmotywowania dziecka nie będą skuteczne,
- można skrócić czas pobytu dziecka w przedszkolu w pierwszych kilku dniach ( w przypadku najmłodszych dzieci do 3-4 godz.) , w następnych dniach czas stopniowo wydłużać .

Kilka rad na pierwsze dni w przedszkolu:

- żegnaj i witaj dziecko zawsze z uśmiechem , to napawa optymizmem i daje poczucie bezpieczeństwa , zdecydowanie unikaj smutnych spojrzeń i łez , nie okazuj niepokoju,
- bądź konsekwentny , a dziecko z czasem zaakceptuje nową sytuację , potem pobyt w przedszkolu będzie dla niego przyjemnością ,
- jeśli dziecko przy rozstaniu płacze, postaraj się by przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata – rozstania z tatą są mniej bolesne ,
- nie obiecuj, że zaraz wrócisz ,
- nie obiecuj dziecku , że coś dostanie jeśli pójdzie do przedszkola – kiedy będziesz odbierać dziecko możesz dać mu maleńki prezent niespodziankę, ale nie może to być forma przekupstwa,
- kontroluj to, co mówisz – zamiast : „już możemy wracać do domu” , powiedz „ teraz idziemy do domu” – to niby niewielka różnica , jednak pierwszy komunikat ma negatywny wydźwięk ,
- nie zabieraj dziecka do domu gdy płacze przy rozstaniu – jeśli to zrobisz choć raz, będzie wiedziało, że łzami można wymusić ,
- nie przerywaj rytmu chodzenia dziecka do przedszkola jeśli nie jest to absolutnie konieczne – wydłuża to niepotrzebnie okres adaptacji,
- wielokrotnie zapewniaj dziecko, że na pewno odbierzesz je z przedszkola,
- nie wymuszaj na dziecku, aby zaraz po przyjściu z przedszkola opowiedziało, co się wydarzyło – może to spowodować niepotrzebny stres,
- weź czynny udział w programie adaptacyjnym , którego realizacja rozpoczyna się w okresie zapisów dzieci do przedszkola i trwa do końca miesiąca września , a nawet dłużej , jeśli zachodzi taka potrzeba.

Program adaptacyjny „ Będziemy razem” skierowany jest do rodziców i dzieci , które po raz pierwszy przekraczają próg przedszkola.

Realizacja programu przebiega w II etapach:

I etap :
- Nawiązanie pierwszych kontaktów z rodzicami podczas zapisów dzieci do przedszkola ,
- Organizacja „ Dni otwartych” ( zwiedzanie przedszkola , poznanie nauczyciela , który będzie opiekował się dzieckiem , zachęcanie do udziału w zabawie, zabawy integracyjne itp.) ,
- Zorganizowanie „ Kącika adaptacyjnego” ,
- Zebrania grupowe z rodzicami.

II etap :
- Organizacja „ Tygodni adaptacyjnych” - od 01.09. każdego roku szk. – zapewnienie dzieciom stałego kontaktu z rodzicami : podczas czynności samoobsługowych , przy posiłkach , w trakcie zajęć i zabaw w Sali, w ogrodzie przedszkolnym ),
- Stwarzanie atmosfery przezwyciężającej lęk , dającej dziecku poczucie bezpieczeństwa (np. umożliwienie dziecku przebywania w towarzystwie starszego rodzeństwa , które uczęszcza do przedszkola ),
- Organizowanie popołudniowych zajęć integracyjnych,
- Dodatkowe konsultacje dla rodziców ,
- Integracyjny festyn rodzinny ( IX lub VI)